Shkruajnë:  Xhemil Zeqiri, Fadil Shyti, Mona Agrigoroaiei

                         Flakë!!

Shqiptarë, Hidhni në flakë, digjni,

 Gjarpërinjtë robërues!

Të sistemit mashtrues!

Dhe, flakeni tmerrin helmues,

 Që luftën  donë ta burgosë, 

 Ta çrrënjosë!

E kështu të varrosë

Definitivisht,

                                             LIRINË.

Mona Agrigoroaiei

“Demokracia” e UNMIK-ut nuk është shumë larg “demokracisë” së kohës së sundimit të drejtpërdrejt serb, apo vazhdim i sundimit serb. Këto persekutime të njerëzve përparimtarë kanë ngjarë edhe në kohën e titistëve dhe të millosheviqëve gjakatarë. Të vihet grushti në gojë, nëse shprehësh mendime të kundërta me atë të pushtetit; të pret qelia e burgut nëse guxon të kesh ndërgjegjësimin qytetar që t´i kundërvihesh kolonizimit; të pret arrestimi nëse u kundërvihesh lojërave të kurdisura që po synojnë të mbajnë popullin shqiptar në një robëri më të zezë se ajo jugosllave.

Veprimi i gjykatës kundër atdhetarit Albin Kurti me shokë, hiq nuk na habitë, sepse ishin gjykatat politike serbe dhe ato shqipfolëse si kjo gjykatë politike që dënonin në shërbim të Serbisë, të cilat e mbajtën atdhetarin e madh Adem Demaçin, 30 vjet në burgjet jugosllave, vetëm për ”fajin” se donte liri për popullin e tij dhe se ishte dhe është shqiptar me shpirt shqiptari. Po kjo golgotë fashiste ra pamëshirshëm mbi atdhetarin dhe veprimtarin e paepur të çështjes shqiptare - Ukshin Hotin. Për regjimet serbe dhe puthadorët e tij, Ukshin Hoti u bë një element i rrezikshëm, i cili ua prishte gjendjen zotërinjve të paqes së përgjakur në Beograd dhe në Prishtinë.

Në momentin kur Ukshin Hoti u deklarua hapur kundër krahut të djathtë të S. Millosheviqit, fashistit Arkan, kur ky krekosej rrugëve të Prishtinës hipur mbi kalë dhe u thoshte shqiptarëve: ”nëse doni luftë urdhëroni, ja ku na keni”! - Ukshin Hot do të deklaronte: ”Kosovës i duhen forcat e armatosura, gjegjësisht ushtria; që rinia e saj të mos shkonte të mbaronte ushtrinë në shtetet tjera ose të largohej nga vendi, ky qe një kushtrim guximtar dhe shumë vizionar nga aspekti strategjik, kur në atë kohë ushtarët shqiptarë po ”vetëvriteshin” në ditët e fundit, kur po u mbaronte shërbimi ushtarak në armatën armike serbe-jugosllave. Ky numër, atëbotë, arriti në dhjetëra veta, ndërsa politika pacifiste përveç vajtimeve dhe premtimeve nuk lëvizte asnjë gur për së mbari, pra për ndryshimin e rrjedhave politike dhe të bëhej ndonjë hap drejt çlirimit të vendit. Kujtojmë këtu njëkohësisht se ishte Ukshin Hoti, ai, i cili i demaskonte këta gjykatës shqipfolës, që ishin në shërbim të Serbisë, prandaj e mbajtën pambarimisht burgjeve dhe e dënuan padrejtësisht, pikërisht për këtë ai në ditën e gjykimit do të deklaronte: ”mua më burgosën dy qeveri; qeveria e Beogradit dhe ajo e Prishtinës.

Tani, as pas kaq vitesh ”lirie” nuk dihet ku gjendet Ukshin Hoti. Nga sa u pa dje dhe po shihet sot si në dritën e diellit; fajtorë për këtë janë serbët pushtues, puthadorët e tyre pacifistë dje dhe administrata e UNMIK-ut sot, që nuk bënë dhe as po bëjnë asgjë për fatin e tij. Tani pas luftës së famëmadhes UÇK, të njëjtit gjakpirës po e mbajnë burgjeve Albinin, për të vetmin ”faj” se edhe ky si paraardhësi i tij po ua prishë gjendjen, UNMIK-ut dhe puthadorëve të tij.

Por, këta shpirtkatila, nuk janë aq sylesh sa kujton dikush: pse fjala vjen gjatë dhe pas luftës nuk e burgosën përsëri heroin tonë, Adem Demaçin, kjo nuk ngjau aspak për faktin se Baca Adem u pajtua me regjimet fashiste, JO! -Ai, s´u pajtua kurrë! Por, këto regjime të regjura jo vetëm për shtypjen e egër të popujve, por edhe për dinakërinë që i karakterizon, morën dhe po e marrin këtë qëndrim sepse, nuk duan të demaskohen hapur para popullit, i cili do të revoltohej, nuk do të mund të mashtrohej kështu si tani, dhe pastaj do të ngritej kundër tyre. Por mos të harrojmë se as për luftëtarin e lirisë, Adem Demaçin, gjatë luftës dhe pas saj rruga e tij nuk qe e shtruar me dafina. ”Gjykatësit” e pamëshirë atë e dënuan dhe po e dënojnë me shpifje dhe izolim me intriga të paqena për të vetmin qëllim që ta pengojnë në veprimtarinë e tij atdhetare, kundër UNMIK-ut dhe kundër atyre, të cilët ai aq guximshëm i quan ”mafi politike”, pra puthadorët e UNMIK-ut në Prishtinë.

Nga të gjitha këto sa i cekëm më lartë konstatojmë se e kaluara me të tashmen nga aspekti i të drejtave të shprehjes dhe e veprimit të lirë - për lirinë kombëtare, nuk kanë ndryshuar aq sa ndryshojnë dy pika uji në një gotë. Prandaj, populli duhet të kuptojë këtë gjendje tepër të hidhur që po kalojmë si komb, duhet të kuptojë se çështja shqiptare gjendet në rrezik. Ne, të gjithë e dimë mirëfilli se Adem Demaçi ynë i madh prej kohës së daljes nga burgu qe ai që e shtriu dorën e pajtimit me të gjithë dhe veproi gjithçka që ia mori mendja se qe e dobishme për Kosovën dhe viset tjera shqiptare, me të gjithë. Por, këtë pajtim dhe bashkëpunim jo rrallëherë ia kanë keqpërdorur liderucët e politikës së pakrye shqiptare sot! Adem Demaçi, e bëri këtë kompromis jo për kapriciot e tij politike, siç mundohet sot ta akuzojë pa fakte ”si njeri pa qëndrime të qarta politike dhe strategjike” ndonjë intrigant, por e bëri për t´u bashkuar fort kundër armiqve shekullorë sllavo-okupatorë.

Adem Demaçi i madh kurrë gjatë veprimtarisë së tij nuk e mori, (mbase edhepse i takonte ky rol), të nderohej si babai i kombit, ai nuk pranoi kurrë këtë epitet dhe nuk pranoi kurrë të vetëquhej njeriu i parë ose i dytë i Kosovës. Atë e bënë dhe po e bëjnë njeriun e parë të Shqipërisë Natyrore veprat e tij heroike në dobi të saj. Nga kjo konstatojmë se lavdia vjen më shumë tek ata që pikërisht nuk veprojnë për poste dhe lavdi ditore! Ata, viganë të historisë kurrë nuk e njohin hijen e turpit, për asnjë çast, për disa orë, për disa muaj, as për disa vite! Ngjanë kështu, sepse ata e kanë vrarë me kohë frikën, para se armiku t´i burgoste, t´i fyente apo edhe t´i vriste.

Po, kjo strategji sulmesh po bëhet edhe ndaj ushtarakëve të lartë shqiptarë me akuzat që u bëhen në Hagë. Jo, se këta kanë bërë krime lufte, (bile edhe këtë diplomacia ndërkombëtare fort mirë e din), por kjo bëhet për t´i frikësuar shqiptarët se ja çka ju pret, po nuk i përfillët një për një urdhrat tona dhe nuk i respektoni kornizat ”demokratike”, sepse ne jemi ata që mund dhe duhet të vendosim për fatet tuaja, e jo ju.

- Sipas kësaj logjike të prapë po del se: ”ne ju kemi çliruar, ne mundemi edhe t´ju sundojmë!!!

Pra, shqiptarët i paskan bërë tri luftëra, vetëm për t´i ndërruar pushtuesit dhe uniformat e tyre.

Jo more zotërinj, kjo logjikë nuk shkon! Nëse mendoni kështu do të gaboheni rëndë! Sepse ne shqiptarët kurdoherë e kemi respektuar vetëm uniformën shqiptare të lirisë. Uniformat pushtuese kurdoherë gjatë historisë populli ynë i ka flakur dhe i ka djegur në zjarr!

Është kjo robëria e kinse e shtetit “të pavarur”, e ëndrrave të oligarkisë së shitur tek UNMIK-u që përpiqet kështu të afirmohet në nivel të rëndësisë institucionale, e fantazmave të mafisë që po shtiret në rënd të fuqisë publike, duke goditur pa mëshirë çdo atdhetar që i bën të ditur popullit se është i gënjyer, i mashtruar, i tradhtuar…

E vërteta është e rrezikshme në Kosovë. Është e ndaluar nga gjykata politike e UNMIK-ut. Gjykatë që kinse e kishte liruar Albin Kurtit, me kushte, që të mos merret me politikë, të mos takohet me njerëz, të mos takohet me aktivistët e VETËVENDOSJE!-s, të mos i nderojë shokët e tij të vrarë nga plumbat e UNMIK-ut...(?!)Prandaj kush e shpiku dhe e përhapi gënjeshtrën se në Kosovë ka demokraci, është ose i shitur, ose i marrë!…Vetë termi “demokraci” kuptohet se ajo është “fuqia e popullit”, ajo buron prej popullit dhe ka synim popullin. Atëherë, jo vetëm se është mirë që çdo qytetar të merret me politike, por ka detyrë të merret me të.

Ky sistem ka krijuar një mur mbrojtës tepër perfid. Që themeli i tij të mos tretet, që të mos shkrihet, të mos thyhet nga vërshimi lumit të kthjellët dhe i ftohtë i së vërtetës, që kërkon të thahet çdo energji lirisjellëse të popullit, çdo aftësi kryengritëse antikoloniale të tij. Këtu shihen dy fytyrat të kundërta të Organizatës së Kombeve të Bashkuara. Që nga themelimi i saj, ajo ka qenë një pishtare e fuqishme e luftës çlirimtare dekolonizuese për popujt dhe kombet e tërë botës. Kjo është fytyra parimore, etnike, e shndritur e OKB-së, që ndër të tjerat edhe dënoi fuqishëm mbajtjen në burg të luftëtarëve për çlirim kombëtar dhe vetëvendosje, në rezolutën nr 32/122 të vitit 1977 e titulluar “Mbrojtja e personave të burgosura si pasojë e luftës së tyre kundër aparteidit, racizmit dhe diskriminimit racial, kolonializmit, agresionit dhe okupimit të huaj dhe për vetëvendosje, pavarësi dhe përparim social, siç më poshtë vijon:
NENI 1.

 - Shpreh solidaritetin me luftëtarët për pavarësi kombëtare dhe përparim social të popujve të tyre, kundër kolonializmit, aparteidit, racizmit dhe okupimit të huaj.
NENI 2.

 -Thekson sërish se çdo orvatje për të shtypur luftën kundër sundimit të huaj dhe regjimeve raciste janë të papajtueshme me Kartën e Kombeve të Bashkuara dhe Deklaratën Universale e të Drejtave të Njeriut.

NENI 3.

 - Kërkon lirimin e të gjithë individëve të burgosur si pasojë e luftës së tyre kundër aparteidit, racizmit dhe diskriminimit racial, kolonializmit, agresionit dhe okupimit të huaj dhe për vetëvendosje, pavarësi dhe përparim social të popujve të tyre”.

Shtrohet një pyetje: Në emër të cilit parim të OKB-së po mbahet padrejtësisht në burg Albin Kurtin, aktivist i denjë dhe atdhetar shqiptar për vetëvendosjen e popullit shqiptar akoma të pushtuar dhe të kolonizuar?!

Në emër të cilave ligje, UNMIK-u e detyroka Albin Kurtin të mos merret me lirinë e mendimit politik?! Se, nuk ka demokraci askund në botë që detyron qytetarët të rrinë pasivë para zhvillimeve politike në vendin e tyre. Vetëm “demokracia” e prishur kaotike koloniale serbo-unmikistaneze dhe e puthadorëve shqipfolës, po predikon ligje të tilla të inkuizicionit mesjetar. Këtu shfaqet vetëm fytyrën e shëmtuar të OKB-së, mostrën e urryer të balancës së forcave midis Fuqive të Mëdha që pa kripë ha çdo parim dhe e përtyp duke injoruar të drejtën e popullit shqiptar për vetëvendosje, duke rënë në të njëjtat gabime që krijuan në fillim të shekullit 19 një Ballkan “fuqi baruti”, një vullkan që nuk mund të shuhen duke e shtuar vrerin e favorizimit të pansllavizmit.

Prandaj, kërkojmë me vendosmëri të zbulohet dhe të dihet sa më parë për fatin e të madhit atdhetar - Ukshin Hotit. Gjithashtu,, vendosmërisht kërkojmë lirimin e veprimtarit të madh, Albin Kurtit! Përndryshe, liria e Kosovës po mbetet peng!

Angehängte Dateien: unmik-small1.jpg (6 kb)

[Permalink]